
Bu sabah omuzlarımda dayanılmaz bir ağrıyla uyandım. Sanki birkaç kişi omuzlarımın üstünden çivi çakıyorlar. Üstelik belki 6 aydan bu yana ilk defa akşam saat 22:00' de yattım ve anında uyuyup kalmışım. Sanırım bu fiziksel değişikliğin sebebi tamamen psikolojik kökenli. çünkü son günlerde epeyce moralim bozuk. Çok şükür sağlığımız, huzurumuz yerinde ailecek. Ancak birisi haksız yere öylesine moralimi bozdu ki... Gıybet ve kul hakkı diye kavramlar olmasaydı, sizlere içimi döker ohhhh bir güzel rahatlar. İçime atıp kendime dert ettiğim bu durumu belki bir nebzede olsa azaltırdım. Maalesef anlatamam....:(((
Ancak tarih bana birkez daha şunları göstermiş oldu:
BİRRRRRRRRRRR:Kimseye hakettiğinden fazla değer vermiyeceksin!!!!
İKİİİİİİİİİİİİİİİİİ:İçini sadece annene ve eşine dökeceksin!!!!
ÜÇÇÇÇÇÇÇÇÇÇÇÇ: İnsanlara her zaman açık kapı bırakacaksın!!!!
DÖRTTTTTTTTT: Gerçek dostu bulduğunda yakasına yapışıp bırakmayaksın!Tabii bulabilirsen!!!
BEŞŞŞŞŞŞŞŞŞŞŞŞ: Kendini önemseyip hiçbirşeyi kafana takmıyacaksın ki böyle hastalanmayasın...
Biliyorum belki yazdıklarım fazla acımasız oldu, ama canım çok acıyor... Biraz fevriyim belki son günlerde. Sizleri üzdüysem veya sıktıysam özürdilerimmm....:((((
Belki bu pasta beni neşelendirir diye dün yaptım ama neşelendirmedi.... Oğlum halime çok üzüldü yürüyüşe çıktık olmadı.... İşallah bir - iki güne düzelir evdekileride üzmekten kurtulurum...
Pastanın hiç bir tarifi yok aslında, bu moralle o kadar uzun uzadıya uğraşamadım... Hazır bir pandispanya, bir paket hazır puding, ortasına krem şanti... İşte sonuç ...
Sevgiyle ve gerçek dostlukla kalın:(((((